ناول
  سِّدھی-سادی گّل
  کاتراں
  خبرسار
  شخص نامہ
  نظریہ
  ادب،کلا ،سنگیت اتے سِنیما
  کاو-شار
  کِتاباں
  ڈوُنگھیاں سوچاں
  کہانی
  نصر
  ہیلتھ-لائن
  جانکاری اتے تکنالوجی










وارث شاہ دی بیری دا بے فیض پتر- طارق گوجر


Posted On :- 13-12-2014

ہشیارپور دی دی جمی جائی میری ماں بچپن توں ای اک اکھان بولیا کردی سی’’ڈھڈ چوں ای غدوداں جم دیاں نی’’ اودوں ایس اکھان دی سمجھ نہیں سی آوندی،ہن جنڈیالے دے گواہنڈوں اٹھی ایس غدود نے سارا کج سمجھا دتا ای۔جدوں مینوں زاہد اقبال دے پھڑے جان دی خبر ملی ، امریتا پریتم دی یاد پانی بن کے اکھ  وچ تر پئی۔ستاہٹھ سال پہلاں سکھ مذہب نال تعلق رکھن والی اک کڑی نے وارث نوں دکھ درد دا سانجھی من کے وین پائے تے سارے پنجابیاں نوں روا چھڈیا۔اج ستاہٹھ سال بعد وارث دے ہم مذہب تے ہمسائے نے اوس دے نام نوں ویچ وٹ کے اوس نال پیار کریندے لوکاں نال ایڈا دھوکھا چا کیتا،جی کردا سی امریتا ملے تاں اک وار فیر اوہدے ہتھ چم لاں۔

جدوں اوسدی کتاب’’ہیر وارث شاہ وچ ملاوٹی شعراں دا ویروا‘‘چھپی تاں سلطان کھاروی نے بڑا واویلا کیتا۔۔ایہ چوری دا مال ای،اوس ثبوت دین دی کوشش وی کیتی،اسیں کہیا گوانڈھی اے ،شریکا پٹدا ای۔ڈاکٹر اظہر محمود چوہدری تے ڈاکٹر وسیم گردیزی بہت خوش سن،اک ہیر گاون والا تے دوجا اوس تے پی ایچ ڈی کرن والا۔اک گل انج ساریاں نوں کھڑکے پئی،ادھا گلاس خالی وکھائون نالوں جے ادھا  بھریا وکھاوندا تے ٹھیک نہیں سی ؟ ڈاکٹر امجد بھٹی نے آکھیا،ملاوٹی شعراں دا تے پہلے ای سب نوںپتہ ای، اصل گل تے مال نوں کھرا کر کے وکھان دی ای، ا صل مسودہ بناوندا تے گل سی ،گل آئی گئی ہوگئی۔آل دوالے کتاب دی مشہوری کیتی گئی۔خبراں درشن بینس جی تک وی پہنچیاں ،وارثے دا نام سی ،ہیر دا جمال سی، اکھ کون اگھیڑ دا ای۔اوہناں سر اکھاں تے چا لیا۔

۱۱۰۲ دی کانفرنس دا دور دورا سی،ہر پاسے رابطے ہو رہے سن ،مینوں بینس صاحب نے پاکستانی رائیٹرز دے نام بھیجن لئی کہیا۔میں اپنے والوں اہل علم تے پنجابیت نال کمٹمنٹ رکھن والے لکھاریاںدی اک لسٹ بنائی۔فیر اک دن فون تے گل ہوئی تاں کہن لگی،زاہد اقبال نال شئیر کر لئو،اوہ کوارڈی نیٹر ای۔زاہد اقبال ہر پاسے چلن لگ پیا۔پنجابی لکھاریاں دی وڈی گنتی اوس دے نام توںواقف نہیں سی،سب حیران سن،گل کانفرنس دی سی۔جہڑے مخلص اوہ ایس گلوں چپ کہ میزبان سانوں چگل نہ سمجھن ،جہناں لئی کینیڈا دی پھیری ہی سب کجھ سی اوہ  لیلیاں وانگ اوس دے اگے پچھے پھرن۔

کانفرنس لئی پڑھے جان والے مضمون لکھاونے شروع ہوئی۔میں ’’پنجابیت۔۔کیوں تے کویں۔۔’’دے نام نال مضمون لکھ کے بھیجیا،مضموں وچ اک شخصیت دی پنجابیت لئی جدوجہد دا ذکر وی سی،  کجھ دناں بعد زاہد اقبال دا فون آگیا۔۔۔طارق صاحب ،مضمون وچوں اوس شخصیت والا حصہ کٹ کے دوبارہ گھلو،نہ باراں وجے سی تے نہ میں جٹ،پر میرا میٹر گھم گیا’’توں ہندا کون ایں مینوں ایہ گل کہن والا،نہ توں اوس شخصیت نوں جان دا ایں تے نہ مینوں ،اوس شخصیت نال مینوں وی گلے ہو سکدے نیں تے ہور لوکاں نوں وی،پر ایس گل توں کوئی وی انکار نہیں کر سکدا کہ پاکستانی پنجاب چ پنجابیت اوس شخص دی وجہ نال زندہ ای’’۔نال ای میں بینس صاحب نوں میل کردتی ’’کانفرنس چ شرکت کرن لئی میں مناسب آدمی نہیں ،میری معذرت،میری دعا اے کہ کانفرنس میاب رہوی۔’’دس منٹ دے اندر اوہناں دا جواب آگیا۔۔مضمون میں دیکھیا ای،بہت سوہنا ای،زاہد نوں چھڈو ،کانفرنس چ تہاڈا آنا بہت ضروری ای۔

بینس صاحب تے چٹھہ  صاحب نے کانفرنس توں پہلے پاکستان اون دا پروگرام بنایا،سب خوش سن کہ چلو روبرو ملاقات ہووے گی،میں زاہد نال رابطہ کیتا،اوس کہیا جس نے وی فون کرنا ہووی،میرے نمبر تے کری،گل سمجھ آ گئی،ایہ پاکستانی پنجابی لکھاریاں دی فطرت ای،باہروں کوئی وی ادبی شخصیت آوی،ایہ دوجیاں نوں اوس دی ہوا نہیں لگن دیندی،اپنے ای ایجنڈے بناوندے نیں تے اکھاں وچ طراں طراں دے خواب سجا کے ترے پھردے نیں ۔

نارووال و چ ہاشم شاہ کانفرنس دے دن سن۔بینس صاحب تے چٹھہ صاحب نے احسان باجوہ  دی دعوت تے اوتھے جانا سی ،میں ہر سال وانگ بولن والیاں وچ  شامل سی ،پر جان تے دل نہیں منیا۔ زاہد نے باجوہ صاحب نوں وی شیشے چ اتاریا ہویا سی۔میں سوچیا بینس صاحب آپ فون کر لین گی،پر اوتھے تے گل ای ہور سی۔

پنجابی کملیکس والیاں بینس صاحب،چٹھہ صاحب تے اوہناں دی فیملی نال فنکشن رکھیا تے بلاوا آگیا،میں اوہناں دناں چ یونیورسٹی آف گجرات نوں الوداع کہ کے جنوبی پنجاب چ چل رہی سرائیکی صوبہ موومنٹ دے خلاف پنجاب بچائو تحریک نوں آرگنائیز کر رہیا سی،روز میٹنگ یا جلسہ،میرے کول بہانہ وی سی،پر میں گیا،سجن آئے مکھ نہ ڈٹھا،ایہ کی گل ہوئی،۔بینس صاحب ملی،زاہد دیاں پھرتیاں دیکھ کے دل کیتا،بینس صاحب نوں کہواں ،بندہ ناپ تول لئو،پر اوتھے اوہدا بھار ای بہت سی،میں چپ چاپ پرت آیا،

کانفرنس ہو گئی ،میں نہ جا سکیا،سلیم پاشا تے ڈاکٹر اظہر گئے تے نال نال زاہد اقبال دی داستان وی سناندے رہی،واپس آکے ڈاکٹر اظہر نے اوس دے کرتوتاں بارے مضمون وی لکھیا،پر اودوں تک اوہ اپنا کم کر چکیا سی،

مینوں نہین پتہ زاہد اقبال نے درشن سنگھ بینس تے اوہناں دی فیملی نال کنے لکھ یا کروڑ دا فراڈ کیتا ای۔پیسیاں داشایداوس فیملی نوں ایناں ہرکھ نہ ہووی،پنجا ب تے پنجابیت لئی اوہناں دے بھروسے تے بھاری سٹ لگی ای۔ایہ سٹ نانک تے مردانے دے رشتے تے سٹ ای،ایہ ارجن دیو تے میاں میر دے رشتے تے سٹ ایْ،تے ایہ وار ث شاہ تے امریتا پریتم دے اوس لازوال رشتے تے سٹ اے جو سانوں ٹٹ کے وی اک دوجے نال جوڑی پیا ای۔  ایہ سٹ ساڈے توں آپ نہیں جری جا رہی ،درشن سنگھ بینس تے اوہناں دی فیملی نے کداں جری ہووے گی۔
اج زاہد اقبال پھڑیا گیا ای،جنساں اکھلی گھت چھڑی گیاں تے آپو اپنے جوہر دس گیاں نیں ۔جے انج دے دھوکھے  دے باوجود کینیڈا چ وسدے پنجابی پیارے نویں آ رہی کانفرنس لئی پاکستانی پنجاب
 دے لکھاریاں تے اعتماد کر رہے نیں تے ایہ جنس دے جوہر دا فرق ای،ہور کوئی گل نہیں ۔

زاہد اقبال نے اپنی کتاب دے شروع چ لکھیا سی کہ’’ ملاوٹی شعراں والی کتاب ’’تے کم کردیاںاوہ وارث شاہ دے مزار چ لگی بیری دے پترتوڑکے کھاندا رہیا اے تے اوس نوں اوہناں پتراں توں فیض ملیا ای۔مینوں ایہ تے نہیں پتہ کہ زاہد اقبال نے وارث شاہ دی بیری دے کنے پتر کھاہدے سن،پرمینوں ایہ یقین اے کہ اوس نے وارث دی بیری دا اوہ پتر ضرور کھاہدا ہووے گاجس اتے وارث شاہ دے پنجاب نوں لٹن والے احمد شاہ ابدالی دا ناں لکھیا ہووے گا


    منیر هوشیارپوری&
طارق ویر تیری پیڑ نوں سمجهدے ہاں. ایہہ سٹ سدهی وارث شاہ نوں لگی اے. مسلمان تے پہلاں هی بدنام نے ایس واقعہ نے هور وی بدنام کر دتا اے. زاهد اقبال نوں زرا وی خیال نہئیں آیا کہ روز حشر نوں بابے فرید، حضرت میاں میر سرکار دا سامنا کنج کرے گا. وارث شاہ نے آکهیا سی کہ اوہ اوس مرتبے تے پہنچ گیا اے کہ اوہنے ہندوواں دے سب توں وڈے بهگوان نوں پا لیا اے پر زاهد اقبال نے سکهہ دهرم دا ساڈے تے وشواس ختم کرن والی هل کیتی اے. وارث شاہ میاں همہ اوست جاپے سرب مئی بهگوان نوں پایا ای
    ijaz
ase tay ahoo jhay hor 2no. lokaan saday punjabi likharyaan di ag mar chdya a. jis wich bahroon aan walay lokaan noon ah pichann wich galti ho jandi a kay kon sacha a tay kon jhootha. rab karay punjabi khray tay sachay lok agay lay kay turn taan jay ah apna aap manwa sakay................... main dase punjab di rani chodwaan day was pay gai
    علی پنجابی
طارق صاب سنیاں گلاں لبھن وچ کچھ ویلا لنگھ جاندا اے پر ویلا لنگھن وچکار ہویا نقصان جرنا اوکھا تے حوصلے والا کم اے آج تہاڈی اے لخت میری نظریں پئی دکھ وی لگا تے کشی وی ہوئی خشی اس گل دی کی ماں بولی دے سچے سیوک ہن وی زندہ سلامت نیں جیہڑے زاہد جئے مکار بندے دا اصل روپ سامنڑے لے آئے دکھ اس گل دا زاہد جئے کئی سپ ہن وی ساڈیاں اکھاں توں اوہدے نیں جہناں نوں اسیں پچھان نئیں سکے
    Zafar Iqbal Awan
میں وارث شاہ ہوراں دی زندگی تے پہلا ناول لکھیا اے جیہڑا ہے تے اردو وچ پر مکالمے پنجابی وچ لکھے نیں. اے ہک سفرنامہ ایں وارث شاہ ہوراں نال اٹھارویں صدی دے پنجاب دا ... تے پنجابی کلچر اوس دور داتصوف ...فیر اونہاں دا پاکپتن وچ بیعت ہوناں .... فیر ملکہ ہانس آناں تے بھاگ بھری دا عشق جہڑا سچا سے پوتر سی جو ولیاں دی شان ایں .... اے ناول ہالے شائع نئیں ہویا لیکن ایس مہینے یعنی ستمبر2015 وچ شائع ہووے گا... جورث نال
    Zafar Iqbal Awan
تے جو حضرات وارث ہوراں دے نال عشق رکھدے نیں اور اس ای میل تے رابطہ کرن تاکہ اونہاں نوں ناول دی کاپی بھیجی جاوے ziawan1972@gmail.com

Leave Your Comment
  Name
  Comment
Note * - Please Enter your link in {} . Example :- {www.suhisaver.org}
  Security Code