ناول
  سِّدھی-سادی گّل
  کاتراں
  خبرسار
  شخص نامہ
  نظریہ
  ادب،کلا ،سنگیت اتے سِنیما
  کاو-شار
  کِتاباں
  ڈوُنگھیاں سوچاں
  کہانی
  نصر
  ہیلتھ-لائن
  جانکاری اتے تکنالوجی










وے میں تیرے گھڑے دی مچھی ہاں - جوگندر باٹھ ہالینڈ


Posted On :- 10-01-2013

وے گجرا وے، وے گجرا وے
تیرے بناں دنیا، اجاڑ لگدی
کلی ہوواں، اکھ نہیوں یار لگدی
دلّ میرا تیرے ولّ اڈدا وے، وے گزرا…

اس گانے دی دھن ’تے پاکستان دے پنجابی ڈرامے دیاں ناچیاں ،دیدار، نرگس ، انجمن بیگم، صائمہ خان، خوشبو، نازیہ علی، ریما، ندا چودھری، جس طرحاں سڑک-چھاپ دل سٹن والے عاشقاں اتے شاعراں دی بھاشا وچّ قتل کرو انداز وچّ نچدیاں ہن، ویکھن والے دیاں اکھاں شکار کرن والے بلے وانگ لال ‘تے سریر دے لوں کنڈے کھڑے ہو جاندے ہن۔ گیت اتے ناچ شروع ہندا ہے۔

سوہنیا، دودھ پیتے نے کچے
آ جا، وعدے کریئے وے سچے
دیواں گی دواواں، گرنی بنا لے مینوں
کجھ نہیں اوں ہور منگدی۔
تیری میں دیوانی ہوئی، کملی جوانی ہوئی
کلیاں نہ رات لنگھدی۔
وچوں باہروں ہر ویلے رواں ٹٹدی
ہر ویلے پنڈے اتے پانی سٹدی
عشقے دی لمب ہن نہیوں بجھدی، وے گرلا…۔

اﷲ دے بندے ایہہ ددارے-جسمے، کھلھے منہ اتے ٹڈیاں اکھاں نال نہاردے تے ساں ساں کردے سراں نال سوچن لئی مجبور ہن کہ ایہہ وی پاکستان وچّ ہی ہو رہا ہے؟ جتھے شہراں توں چھٹّ پینڈو ررل اتے کروئل پاکستان وچّ پنچانوے فیصد عورتاں دی آبادی نوں اپنی چیچی وی ننگی کرنی شریعت دے خلاف اک نہ معافی یوگ گناہ ہے، پر چھڑے چھڑانگ ‘جنے’ ایہہ الوکار اتے پلنگ توڑ ناچ اداکاریاں ویکھ کے آکھدے ہن، یار ایہہ خاتوناں تاں چنگاں کم وکھاؤندیاں نے۔ کم اگے تردا ہے۔

تکّ وے، آئیاں مکھ ’تے ملائیاں
ڈھولنا، دور کردے جدائیاں۔
آس بڑی رکھی وے، پا لے اک جپھی وے
لتھّ جے تھکیواں سجنا۔
میرے سوہنے یار وے، بلھیا دا پیار وے
دیواں پھٹاپھٹ سجنا۔
تیرے پچھے ہر ویلے نسدی
دلّ تے جو بیتے اوہ، نہیوں دسدی
سہں تیری کجھ نہیں سجھدا وے، وے گراا وے……۔

ڈرامہ حالَ وچّ حالَ دہائی ہے۔ چیکاں اتے بکرے بلائے جاندے ہن اتے درشکاں ولوں اپنے آپ نوں جیباں سمیت ایہناں ناچیاں دے لئی پیش کرن دیاں داعوتاں آ رہیاں ہن۔ جس طرحاں چڑھدے پنجاب وچّ ویاہاں اپر کہن نوں اکھوتی سبھیاچارک پروگراماں دیاں ناچیاں دے خوبصورت چہریاں کول،براتی بڈھے ٹھیرے بکرے دے گوشت دی تری نال لبڑی داڑھی سنے، پنجاہ روپے دا شگن پا کے پیتی وسکی دے نشے وچّ جوان کڑیاں دے نال، ہتھاں دیاں ونگیاں انگلاں وچّ سروارنے لئی دساں داں نوٹ پھڑی، ڈڈیاڈ ماردا منہ کر کر نچدے ہن۔ تے اگو ڈی جے والا ایہہ گون لا دندا ہے۔ “بڈھے وارے وی عشقَ پیا کرنا اے، پاندا ہووےگا جوانی ’چ ہنیر ظالماں۔ سینے لگّ میری جان،کر دیواگی جوانن، منڈاں جویں پنجھی سال دا۔” تے بڈھے بھوتر کے ہور وی عجیب و غریب طریقے نال بڑھکدے ہن تے نہ چاہندے ہوئے وی اپنی جیب دا کونڈا کروائی جاندے ہن۔ گھانی گیڑ تے سلسلہ اگے تردا ہے۔ درش کسے ہور شہر دی سٹیج دا ہے۔
وے کتے ہسّ بول وے، نہ جند ساڈی رول وے۔

ایہہ گیت سیالکوٹ دے کسے پنجابی ڈرامے دی سٹیج اپر، پمی بائی نال دو کو گانے گا کے اس نوں لیہندے پنجاب وچّ وی مشہور کرن والی نیبو لال گانؤدی ہے، تے طراح کڈھ ناچیاں، اپنا سریر گیت دے بولاں نال ہلاؤندیاں، مٹکاؤندیاں، درشک جھٹکاؤندیاں، ڈرامے والے منچ ’تے اڈیاں نال کھتیاں پاؤندیاں اتے ساتھی کلاکاراں نوں سٹیج دی اک نکرے لاؤندیاں، دیوالی وچّ چلا ئے ریٹھے وانگ چنگیاڑے چھڈدیاں بڑکدیاں ہن۔ سماں ساہ روک کے کھڑھا ہے تے پچھوں دھکہ پیندا ہے۔ سمیں دے پیر اکھڑ جاندے ہن تے اوہ اگانہ سرکن لئی مجبور ہے۔

میری پھلاں والی کڑتی،ہوئی وکھیاں توں تنگ وے۔
گورے پنڈے نال کرے، ہر ویلے جنگ وے۔
اتے اگلا گیت
پوہ دے مہینے وچّ، اگّ لگی کڑتی ‘چ۔
جاں
دودھ پیار والا پیلا وے، مینوں لگنا اے کمزور وے اڑیا
حسن دا بھانڈا نکو نکّ بھریا، پی جا لا کے اکو ڈیک اڑیا
آخر اک دن پیناں، تیرا میرا جوڑ وے اڑیا……۔

ناچی نچدی ہے۔ ایہہ تانڈوی ناچ پورے جوش وچّ ہے۔ ناچی ساری سٹیج اپر پٹاں ’تے تھاپیاں ماردی کوڈی پاؤن والے کھڈاریاں وانگ ساتھی کلاکاراں نوں داء پاؤن وانگ ایکشن کردی ہے اتے ساری سٹیج اپر چابی دے کے چھڈے کھڈاؤنے وانگ بڑکدی پھردی ہے۔ کدی کدی اوہ نچدی نچدی اپنے کھلھے گلے دی کڑتی وچوں اپنے ولائتی گاں ورگے بھارے سینے دے درشن وی ادا نال اپنے درشکاں نوں کروا جاندی ہے۔ حالات ایہہ ہن کہ ہن وی، ہن وی، کڑتی دیاں سیناں ادھڑیاں۔ ناچ دا چرم ایسا ہے کہ ویکھن والیا درشکاں دے کناں وچوں سیک نکلن لگّ پیا ہے۔ بابا آدم پورا باگو باغ ہے کیونکہ خدا نے ‘ورجت سیب’ دا رکھ منچ اپر گملے وچّ بیج دتا ہے۔ کھاد اتے پانی وی پا دتا ہے۔ گھڑی نے پھر ٹک کیتی ہے۔

گوڑھی نیندے ستی ساں میں، ادھی راتی چور پیا۔
لاہور شہر وچّ جپھی پئی، تے گجرانوالے شور پیا۔
اتے نال ہی:
رات نوں جے توں ملنا ہووے، ہولی جہی کونڈی کھڑکا،
سویر تکّ، جپھیاں ہی جپھیاں پا۔

ہن ناچی دے نال چار کو پتلے پتلے گبھرو وی ہندی فلماں دے ایکسٹرا کلاکاراں وانگ سانگ لا رہے ہن۔ اندر دے اکھاڑے دیاں اپسراواں، جس طرحاں اپنیا اداواں نال رشیاں مونیاں دیاں سمادھیاں بھنگ کردیاں ہون۔ ناچی ہوا وچّ جپھیاں پاؤن دے سانگ کردی ہے اتے لاہور شہر دے کسے کشتی دے تکڑے بھلوان دے داء پاؤن وانگ منچ اپر ساتھی کلاکاراں نوں اگے لائی پھردی ہے۔ وقت دا پہیاں اگے رڑھدا ہے۔
اک واری تاں، سینے لگّ سجناں، تینوں نشہ رہے گا، کئی سال سجناں۔
تے اگلا:
وے میں جدوں دا تکیا تینوں، نین کدی نہ ستے۔
ادھی راتی لمے پے کے، وان دی منجی اتے۔
وے میں تڑپھدی رہی سجنا، تے کنڈ چھلی گئی سجنا، تے…۔
ناچی دا وکھایا کم ہور اگے ودھدا ہے۔
نہ اندروں نہ باہروں، میں تاں لٹی گئی وچکاروں۔

تھوڑا جناں متھے توں پسیناں ’چو گیا، میرا کی گیا ،تے ماہی راضی ہو گیا۔
ناچی پباں بھار بہہ کے جنجاں وچّ پیسے لٹن والے پیشاوراں، وانگ گوڈیا نوں اندر ولّ اک ایسے انداز نال جھٹکا ماردی ہے تاں حالَ وچّ بیٹھے درشکاں وچوں چیکاں، تے لٹے پٹے جان دے نعرے وجن لگّ پیدے ہن ۔ (پیشہ ور جنجھاں وچّ پیسے لٹن والے لوک جو سوٹیاں نال بنے چادریاں دا جھمب جیہا بنا لیندے سن، جدوں ویاندڑ دا پیو پیسیاں دی مٹھّ سٹدا سی تاں اوہ غریب بچیا تکّ پیسے پہچنن توں پہلاں ہی اس چادر دے جھمب نال بچّ لیندے سن) ناچ ہولی ہولی کھمبا ناچ (پال ڈانس-سٹرپٹیز) دی شکل دھاردا جاندا ہے۔
“جیئے شہزادیئے، ماشا اﷲ کیا ناچ ہے کیا اداواں نے۔ ڈرامہ ویکھن والے درشکاں ولوں ناچ دی تعریف تے ہور ہلاشیری تے داد دین ورگے ہوکرے وجا رہے ہن۔ ‘تے ہن کہانی سرے ’تے پہنچ گئی ہے۔ سماں ساہ روک اک وار پھر پیر اڑا کے کھلو گیا ہے۔

کم پے گیا اے، تیرے نال، تھوڑی دیر دا۔
وے میں جتھوں جتھوں کہنی آ، توں کیوں نی چھیڑدا۔
کڑتی بریک وچّ جھاتی اک مار وے۔
کھلھی چھٹی دتی تینوں، اج میرے یار وے۔
اج چکھّ لے سواد، کچے پکے بیر دا۔ وے جتھوں جتھوں
...
ناچی صائمہ خان دا ناچ پوری چرم سیما اپر پہنچ گیا ہے۔ اوہ اپنے ربڑ دی گڈی ورگے سریر نوں گیت دے بولاں نال تروڑدی مروڑدی اس طرحاں سارے منچ اپر بڑکدی نچدی پھردی ہے، جس نوں ناچ تاں نہیں کیہا جا سکدا،۔ جس طرحاں اس دے سریر وچّ کسے اوپری شے نے پرویس کر لیا ہووے؟ نال دے ساتھی کلاکار سٹیج دی نکریں لگے کھڑے ہن۔ ایہہ ‘مزرا’ ‘ بے بس کلیاں’ ڈرامے دے ادھ وچکار چل رہا ہے۔ ہیں، ایہہ کی ؟ ناچی نے ناچ دے لور وچّ اپنی کڑتی ہی اتار کے درشکاں وچّ سٹّ دتی ہے۔ اک دمّ سارے حالَ وچّ سناٹا چھا گیا ہے۔
اس گھٹنا توں کجھ دناں بعد اس ناچی اپر کسے نے اے کے سنتالی رائیفلاں نال حملہ کر دتا سی تے ناچی دے ستّ گولیاں لگیاں سن۔ قسمت دی دھنی اوہ بچ گئی۔ صحت یاب ہو کے اس نے پھر اک ڈرامے وچّ دوبارہ نچن دی کوشش کیتی، تاں پھر پورے اس ڈراماں حالَ اپر ہی حملہ ہو گیا۔ پر کلاکاراں کول وی پاکستان دے باقی عوام وانگ برابر دے ہتھیار سن۔ ویلے سر پولیس وی پہنچ گئی تے جانی نقصان ہونو بچ گیا۔ اس مقابلے وچّ صائمہ خان نے نظراں دے تیراں دی بجائے اصلی ہتھیاراں دے جوہر وکھائے، کیونکہ پولیس دی نوکری کردیاں اس نے ہر قسم دے ہتھیار چلاؤنے سکھ لئے سن۔

اج کل پاکستان دے عوام نے اس خوبصورت ناچی نوں ‘غنڈی رنّ’ دا خطاب دتا ہویا ہے۔ اجے وی اس ناچی صائمہ خان نوں روٹین وچّ دھمکی بھرے دہشتی فون آؤندے ہن، پر اوہ کسے لنڈے لاٹ دی پرواہ نہیں کردی۔ کروڑاں روپے دے گھر تے ودھیا ودیشی گڈی دی اوہ مالکن ہے اتے جی ٹی وی دے رپورٹر نوں اس نے بڑے مان نال دسیا ہے کہ ایہہ سبھ جائیدات اس نے رقص (ناچ) دی کمائی ’چوں بنائی ہے۔ صائمہ خان اپر وکھ وکھ عدالتاں وچّ پھاہسی رقص (اشلیل ناچ) دے ستّ مقدمے درج ہن تے اوہ اسلامی شرع دی لاج پالدیاں جین اتے ٹی شرٹ اپر کالا برقع پا کے مقدمے بھگتن جاندی ہے۔ صائمہ خان ناچی بنن توں پہلاں سیالکوٹ وچّ ایسّ پی دے دفتر وچّ پولیس دی نوکری کردی سی۔ ابا دے فوت ہو جان بعد ایہہ خاتون پولیس دی نوکری چھڈّ لاہور اپنے پھوپھا دے گھر آ گئی سی۔ نچن گاؤن دا اس کڑی نوں بے حدّ شوق سی، جو اس نوں لاہور وچّ ہندے پنجابی ڈرامیاں دی سٹیج ’تے لے آیا۔ ایہو جہے ہی حالات دوسریاں ڈانسراں نرگس، دیدار، خوشبو، آدی دے وی ہن۔ نوں سو چوہا کھا کے بلی حج نوں چلی ’ دی کہاوت وانگ ایہناں ناچیاں وچوں کئی مکے جا کے حج وی کر آئیاں ہن تے کجھ تاں پنجے وقت دیاں نمازی وی ہن۔ حج اتے رقص دے سمیل بارے پچھے سوال بارے ناچی نرگس دا ایہہ جواب ہے۔ حج اپنی جگہ ہے اتے کم اپنی جگہ۔

پنجابی ہس-رس سٹیج ڈرامہ 1990 توں بعد چرچہ وچّ آیا سی۔ جدوں اجے نویاں نویاں سی-ڈیز وڈی پدھر ’تے بنن لگیا سن۔ پاکستان دے منورنجن پکھوں اونے اتے گل گھوٹو اسلامی ماحول وچّ ایہناں ڈرامیاں دیاں سی ڈیز دے آؤن نال، ایوں محسوس ہویا جویں ماروتھل وچّ صدیاں بعد نکی کنی دی لمبی جھڑی وانگ من پرچاوے دا سون ورن لگا ہووے۔ اس توں پہلاں کراچی توں عمر شریف، معین اختر، تے سہیل دے اردو ڈرامے سارے پاکستان جا جتھے جتھے وی دوسرے ملکاں وچّ پاکستانی مول دے لوک وسدے سن، بہت ہی چاء نال ویکھے جاندے سن۔ ایہہ اردو ڈرامے اک طرفہ مزاحیہ ہون دے نال نال کشمیر دی آزادی دے حق وچّ اتے ہندوستان دے خلاف زور شور نال اپنے عوام وچّ پرچار کردے سن ‘تے نالو نال ایہناں وچّ بنگالیاں اتے ہندوستان توں اپنے گھر گھاٹ لٹا کے گئے مہاجراں (رفیوجیاں) دے خلاف وی کافی بھدے اتے شوسن دی حد تکّ نیویں پدھر دے مذاق ہندے سن۔ ‘بڈھا گھر پے ہے’ جاں ‘بکرا قسطوں پر’ ورگے ڈرامے اس دیاں مثالاں ہن۔

ایہہ ڈرامے پورے پاکستان وچّ ہی نہیں سگوں ودیشاں وچّ وی ویڈیو اتے سی-ڈیز دی وجہ نال بہت مقبول ہوئے۔ البتہ 1990 توں بعد ہولی ہولی فیصلہ آباد، (لائلپور) گجرانوالہ، سیالکوٹ اتے لاہور دے پنجابی ڈرامیاں نے ایہناں دی چڑھت مٹھی کر دتی سی۔ ہن ایہہ پنجابی ڈرمیں پوری دنیا وچّ ہی ہون لگّ پئے ہن۔ ایہناں دے شوٕ لندن وچّ وی ہو رہے ہن اتے یورپ دے ہور دیشاں وچّ وی۔ قوالی کنگ نصرت علی فتح خان اتے پاکستان دے کرکٹ کھڈاریاں وانگ ہن ایہناں ڈرامیاں دے کلاکاراں، اپھتکار ٹھاکر، نشیم چناؤنی، تارک ٹیڈی،نسیم وکی،جعفری خان، سخاونت ناز اتے رانجھے مستانے نوں وی لوک عامَ پہچانن لگّ پئے ہن۔

بے شکّ ایہناں ڈرامیاں دیاں سکرپٹاں وی لکھیاں جاندیاں ہن پر پھر وی کلاکاراں نوں اک خاص حدود وچّ رہندیاں ہر کجھ کرن اتے بولن دی آزادی ہندی ہے۔ جویں چڑھدے پنجاب وچّ ویاہاں اپر دو گانے گاؤن والیاں ڈیوٹ جوڑیاں نوں ہندی سی۔ ایہہ ڈرامیں اصل وچّ مراسیاں دیاں نقلاں دے پدھر دے ہی ہن۔ ایہناں وچّ کوئی سماج سدھارک اتے اخلاقی سنیہا نہیں ہندا تے نہ ہی ایہہ کسے سیاسی بدلا دی ایہہ گلّ کردے ہن۔ ایہناں وچّ بے حدّ گھٹیا پدھر دے مہر متل مارکا دو ارتھی سنواد ہندے ہن۔ یعنی کے کلاکار سٹیج اپر کچیان آؤن دی حد تکّ اک دوسرے دی ماں بھین اک کر دندے ہن۔ ایہہ تاں صرف تے صرف نرول مرداں دے منورنجن نوں مکھ رکھ کے دلی دے سپرو ہاؤس دے ڈرامیاں ورگے ہی ہندے ہن۔( مینوں نہیں پتہ کہ اج کل وی سپرو ہاؤس وچّ ڈرامیں کھیڈے جاندے ہن جاں نہیں 1983 وچّ اسیں ٹکٹ خرچ کرکے ایہناں نوں ویکھن جاندے ساں) بہتی وار تاں ایوں ہی لگدا ہے جویں درشک اتے کلاکار رل کے ہی تھئیٹر کر رہے ہون۔ پرتوں، ہن فیصلہ آباد دے کلاکاراں دی اس کھیتر وچّ جھنڈی ہے۔ جس وچّ اوہناں نے خواتیناں (عورتاں) کلاکاراں نوں وی اداکاری اتے ناچیاں دے روپ وچّ منچ ’تے لیاندا ہے۔ ایہہ عامَ گھراں دیاں پڑھیاں لکھیاں مدھورگی پریواراں دیاں خوبصورت اتے ناچ نال کمائے سنگ مرمری جسماں والیاں عورتاں ہن، جو اپنی مرضی نال پیسے کماؤن لئی اس دھندے ولّ کھچیاں آ رہیاں ہن ‘تے اک اک ڈرامے دا دسّ توں پندراں لکھ روپے تکّ وصول کردیاں ہن۔ اس توں پہلاں پاکستانی لولیووڈ (لاہوری) فلماں اتے ڈرامیاں وچّ ہیرا منڈی دیاں ویشواوا ہی کم کردیاں سن۔ مشہور گائیکا نورجہاں وی اک ویشوا دی دھی سی۔ اسلامی کلچر ہون کر کے اس دیش وچّ ہر نچن گاؤن والی فنکار نوں صرف رنڈی دا درجہ ہی دتا جاندا سی تے ہے۔ دیدار، نرگس، انجومن بیگم(شہزادی) صائمہ خان، خوشبو، نازیہ علی اتے ندا چودھری اج اس کھیتر وچّ قرینہ کپور، کیٹرینا کیف اتے کھلھے جسم والی بپاشا باسو وانگ آپس وچّ کھہندے چرچت ناں ہن۔ آپس وچّ جیلساں ساڑے اتھے وی شروع ہو گئے ہن۔ نمبر ونّ دی دوڑ وچوں ہی ‘بے بس کلیاں’ والی صائمہ خان نے اپنی کڑتی اتار کے درشکاں وچّ سٹّ دتی سی۔ اس گھٹنا نے پاکستان دے میڈیئے دا دھیان اک دم ایہناں ڈرامیں کرن والیا ولّ کھچیا، اگلے دن وڈے ویلے (سویر) دیاں اخباراں، کھلھے عامَ آئے اس خواتینی انقلاب دیاں سرخیاں نال بھریاں پئیاں سن۔
آتم گھاتی بمب دھماکیا دیاں خبراں نالوں وی بھیڑی اس خبر نے شرع دا برقع، وچّ چوراہے دے لیرو لیر کر دتا سی۔ پاکستانی عوام نوں اس نویں خاتونی انقلاب نے جھنجوڑ کے رکھ دتا سی۔ شرع دے ٹھیکیداراں ملاں ملانیاں دا سنگھاسن ڈول گیا سی تے راتو رات ایہناں ڈرامیاں ناچاں نوں پھاہس (ولگر) آکھ کے سرکار نے اس اپر پابندی ٹھوک دتی سی۔ پر کجھ ہی عرصے وچّ ایہہ پابندی چکّ وی دتی گئی سی۔ پاکستانی عوام دا ایہہ سوچنا ہے کہ ایہناں ناچیاں دی پہنچ سیاستداناں تکّ وی ہے کیونکہ فلم ایکٹرس اتے ڈراماں ڈانسر میرا دا ناں آصف علی زرداری نال وی جڑدا ہے۔ پچھلیاں چوناں وچّ اس نے کھلھ کے پیپل پارٹی اتے زرداری دے حق وچّ مہم چلائی سی۔

راجیاں، مہاراجیاں، سیاستداناں اتے نچن گاؤن والیاں، اج دی نویں بھاشا وچّ، فلم ایکٹراں دا سنبندھ ہمشہس ہی آپس وچّ جڑدا رہا ہے۔ ماجھے وچّ مہاراجا رنجیت سنگھ ولوں اپنی کنجری رکھیل لئی بنایا ‘پل-کنجری’ اج وی اس دی جیوندی جاگدی مثال ہے۔ امریکی راشٹرپتی جوہن عوف کنیڈی دا ناں آتم ہتیا کر گئی میرلن منرو نال جڑدا سی۔ اٹلی دی پورن سٹار چچولینا نوں وی اس دے درشکاں نے ووٹاں پا کے اٹلی دی پارلیمینٹ وچّ بھیج دتا سی تے ساڈے ملک وچّ وی بیبی سنی لیون بولیوڈّ وچّ پہنچ گئی ہے۔ ساڈے ملک ہندوستان وچّ نرگس، سنیل دتّ، امیتابھ بچن، راج ببر،اتے ہور درجناں اداکار اتے اداکاراں ہن جو سیاست اتے کلاکاری نالوں نال چلا رہے ہن۔ پاکستانی ڈکٹیٹر جنرل یحیٰ خان اداکارہ ترانہ دا عاشق سی۔ جس نوں مذاق نال لوک قومی ترانہ وی آکھدے سن۔ جد اوہ اسمبلی حالَ وچّ آؤندی سی تاں ساری اسمبلی اس دے ادب وچّ کھڑی ہو جاندی سی۔ جنرل ضیا الحق سمیں وی ایہناں ناچیاں دے رقص پرائیویٹ پارٹیاں وچّ ہندے رہندے سن۔ جنرل پرویز مشرف نے وی گون وجاؤن والے پرانے راجے مہاراجیاں وانگ نوں رتن رکھے ہوئے سن۔ رقص دیاں پارٹیاں دے اوہ وی شوکی سن۔

جیؤ ٹی وی نے پہنچ کر کے ایہناں نچن والیاں دیاں ملاقاتاں ٹی وی اپر پیش کیتیا ہن۔ جنہاں وچّ ایہناں ناچیاں نے بے باک ہو کے ناچ بارے اپنے خیال پیش کیتے ہن۔ اوہناں کیہا ناچ صدیاں پرانی منکھی خوبی ہے۔ ناچ برا نہیں ہندا، شاعری ماڑی ہو سکدی ہے۔ نچاراں نے تاں اپنے ناچ راہیں شاعری دے بولاں نوں ہی درشکاں ساہمنے جیونت کرنا ہندا ہے۔ اوہناں کیہا اپرلی ہائی کلاس دیاں لڑکیاں ویاہ شادیاں دی مہندی دی رسم اپر ناچ کرن لئی باقائدہ اوہناں کول ٹریننگ لین آؤندیاں ہن۔ ٹی وی دی بحث اپر بہت سارے لوکاں نے اس دے ورودھ اتے حق وچّ آپو اپنے اپنے خیال پرگٹ کیتے تے سٹہ ایہہ نکلیا جے وڈے لوکاں نوں مانہہ سوادی ہن تاں عامَ جن-سدھارن نوں کیوں بادی ہن ؟ پاکستان دے پیسے والے سیاسی لوکاں اتے عامَ لوکاں دی زندگی وچّ ڈھیر فرق ہے۔ انٹرنیٹّ اپر مرحوم بے نظیر بھٹو اتے آصف علی زرداری دے لڑکے بلال بھٹو دیاں نائیٹ کلباں وچّ چار چار پنج پنج لڑکیاں نال نشے وچّ دھتّ ہوئے دیا تصویراں ہر کوئی ویکھ سکدا ہے تے پچھلے دنیں ودیش منتری حنا کھر تے بلال بھٹو دیاں اخبارا وچّ چھپیاں اعتراض یوگ تصویراں نے تاں پاکستان وچّ بھڑتھو ہی پا دتا سی ۔

پاکستان دی سابقہ سوچنا منترین شیری رحمٰن نوں ہر کوئی ‘ہرے راما ہرے کرشناں’دی زینت امان وانگ کھچّ کے سگرٹاں دے سوٹے لاوندی نوں نیٹّ اپر ویکھیا جا سکدا ہے۔

مرحوم بے نظیر بھٹو وی سر اپر دپٹہ صرف پاکستان پہنچ کے ہی لیندی سی۔ اک ہور نویں گلّ ایہناں اپر دتے گیتاں اتے ناچ وچّ ولکھن ہے۔ پہلاں پرانے گیتاں وچّ پنجابی مرد ہی عورت نوں رانجھے وانگ مہنے دے کے اپنے نال ادھل جان لئی اکساؤندا ہندا سی۔ پریمکا ولوں دبو بھومکا نبھاؤنا جاں لوک لاج دی پالناں وجوں ادھل جان مگروں ہون والیاں اپنیاں اتے اپنے ماپیاں دیاں دشواریاں گناؤن ’تے اس نوں اس ولوں کھادھے لڈواں دا مہنا ماردا سی، جویں، لڈو کھا کے تردی بنی ہور کہڑیاں کماں نوں جٹّ مردا۔ پر ہن پاسہ پلٹیا لگدا ہے۔ پیسے دی فلاسفی نے ہر چنگیاں قدراں قیمتاں دیاں ہی دھجیاں اڈا کے رکھ دتیاں ہن۔ غریب دی دھی دے جے مجبوری وسّ نہ جڑن کھنو پاٹے کپڑے پائیے ہن تاں شرم دی گلّ ہے جے اوہی پھٹے پرانے کپڑے امیر دی دھی پا لوے تاں ادھنک فیشن بن جاندا ہے۔

سرمائیداری سسٹم دا ایہہ پکا یقین ہے کہ دنیا دی ہر شے انشان سمیت وکاؤ ہے، صرف یوگ قیمت دین اتے لین دی ضرورت ہے۔ اس نوں شہری تاگرتی سکھاں دی بھاشا وچّ آتما اتے پرماتما دا سمیل کیہا جاندا ہے۔ یورپ دی اک کہاوت ہے ‘غریبی وچّ بھکھے مرن نالوں،امیری وچّ دل فیل ہو کے مرنا سو درجے بہتر ہے’۔

لگدا ہے ساڈے ہمسائے ملک دیاں اداکاراں نے یورپ دی ایہہ کہاوت اردو ‘چ ترجمہ کروا، کسے درگاہ دے پیر توں ٹونا پھکوا، تویت وچّ مڑھا کے گلے وچّ متراں دی دتی کالی گانی وانگ پا لئی ہے۔ تدے تاں ہن اوہ نشنگ ہو کے لاہور، فیصلہ آباد اتے گجرانوالہ دیاں سٹیجاں اپر ایہہ گاؤندیاں سنیدیاں ہن۔

شیشے سا بدن، لہرائے سجن
مجھے نوٹ دکھاؤ،بے درد نہ بن
وے میں تیرے گھڑے دی مچھی ہاں
ہتھ پا کے تاں مینوں پھڑ سجناں



Leave Your Comment
  Name
  Comment
Note * - Please Enter your link in {} . Example :- {www.suhisaver.org}
  Security Code